Dlaczego tradycyjne tarasy sprawiają problemy?
Największym zagrożeniem dla tarasu jest woda. Nawet niewielkie uszkodzenia fug lub okładziny mogą powodować stopniowe przedostawanie się wilgoci do niższych warstw konstrukcji - ścian oraz struktury termoizolacji. Kiedy płytki są klejone (jak w przypadku tarasu tradycyjnego) każda gwałtowna zmiana temperatury, duże nasłonecznienie czy zamarzająca woda na fugach uszkadzają zabezpieczenia i z czasem przedostaje się w niższe partie posadzki.
Każde uszkodzenie izolacji będzie skutkować koniecznością jak najszybszej naprawy. Na pierwszy rzut oka może się wydawać, że wszystkie fugi na tarasie klejonym są idealnie wypełnione, jednak z biegiem lat, nawet przy małych szczelinach woda zacznie drążyć i ekspandować, okaże się, że z początku niewidoczne ubytki staną się poważnymi problemami.
Dlatego z czasem mogą pojawić się:
- pękające płytki,
- wykruszające się fugi,
- odspajanie okładziny,
- przecieki do niższych kondygnacji,
- zacieki, grzyby i pleśń.
W praktyce oznacza to, że nawet dobrze wykonany taras klejony po kilku latach może wymagać kosztownego remontu. Co więcej, naprawa pojedynczych uszkodzeń często daje jedynie krótkotrwały efekt.
Taras wentylowany na papie - jak działa?
Taras wentylowany opiera się na systemie wsporników regulowanych lub stałych, które tworzą przestrzeń pomiędzy hydroizolacją a nawierzchnią użytkową.
Na wspornikach można układać zarówno płyty (ceramiczne, betonowe, kamienne), jak i legary (drewniane, kompozytowe, aluminiowe) z deskami.
Wsporniki sprawią, że posadzka tarasu nie jest trwale połączona z papą. W ten sposób materiał na powierzchni ma możliwość pracy w wyniku użytkowania oraz zmian atmosferycznych. W warstwie izolacji nie zbiera się wilgoć ani nie jest narażona na uszkodzenia. Dzięki temu, że możemy stworzyć spadki na podłożu (standardowo około 2%), które swobodnie odprowadzą nadmiar wody z powierzchni.
Woda opadowa swobodnie przepływa przez szczeliny pomiędzy płytami lub deskami i trafia bezpośrednio na warstwę hydroizolacji, skąd zostaje odprowadzona do wpustów dachowych.
Takie rozwiązanie eliminuje główną przyczynę problemów występujących na tradycyjnych tarasach.
Wykończenie powierzchni tarasu na papie
Nawierzchnia papy termozgrzewalnej przy tradycyjnych technikach montażu jest problematyczna, nie dość, że ma nierówne podłoże, to łatwo ją uszkodzić.
W systemie tarasu wentylowanego ten problem znika.
Wsporniki tarasowe można ustawiać bezpośrednio na powierzchni papy termozgrzewalnej. Szeroka podstawa wsporników nie uszkodzi papy, a ich średnica równomiernie rozłoży obciążenie użytkowe.
Na dachach oraz dużych tarasach użytkowych jednak zaleca się zastosowanie podkładek ochronnych z granulatu gumowego SBR.
Podkładki:
- zabezpieczają hydroizolację przed przetarciem,
- dodatkowo tłumią drgania,
- pomagają równomiernie rozłożyć obciążenia.
Przykład projekt tarasu
Jeden z naszych klientów posiadał taras o powierzchni około 80 m² na ostatniej kondygnacji budynku mieszkalnego.
Na tarasie występowały wszystkie typowe problemy:
- pękające płytki,
- wypadające fugi,
- zacieki,
- zawilgocenie warstw podposadzkowych.
Zdecydowano się na całkowite usunięcie istniejącej okładziny i zawilgoconych warstw podkładowych. Następnie wykonano nową hydroizolację z papy termozgrzewalnej oraz zamontowano taras wentylowany na wspornikach regulowanych.
Efektem była całkowicie szczelna i łatwa w serwisowaniu nawierzchnia.
Demontaż płyt na dachu
Usunięcie starych warstw
Odsłonięta wcześniejsza hydroizolacja
Taras na dachu jest szczególnie ważny pod względem hydroizolacji.
Na wierzch została położona papa termozgrzewalna z odpowiednim zakładem. Temat hydroizolacji mamy załatwiony.
Taras na dachu- montaż
System wentylowanego tarasu na papie - proste rozwiązanie trudnego problemu
Na zdjęciach widzimy wykończoną płytami powierzchnię użytkową- estetyczną i czystą, a przede wszystkim- trwałą.
Znasz już technologię posadzek wentylowanych?
Taras na dachu z deska kompozytowa WPC lub HDPE
