Jaki spadek powinien mieć taras, żeby spływała po nim woda? Ile procent spadku na tarasie?

Podłoże może być wykonane ze spadkiem np. 2% w kierunku odpływu, a wsporniki regulowane pozwalają jednocześnie uzyskać na górze powierzchnię prawie albo całkowicie poziomą. To jedna z podstawowych zalet tarasu wentylowanego.

Najczęściej zalecany spadek podłoża pod tarasem wynosi około 1,5–2%, czyli 1,5–2 cm na każdy metr długości.

W przypadku tarasu wentylowanego na wspornikach odpowiedź jest jednak bardziej interesująca.

Dlaczego?

Ponieważ trzeba rozróżnić:

  1. spadek podłoża i hydroizolacji pod tarasem, który odpowiada za odprowadzenie wody,
  2. spadek gotowej powierzchni tarasu, czyli płyt lub desek, po których chodzimy.

W tradycyjnym tarasie klejonym obie powierzchnie zazwyczaj biegną praktycznie równolegle.

W tarasie wentylowanym nie muszą.

Podłoże może być wykonane ze spadkiem np. 2% w kierunku odpływu, a wsporniki regulowane pozwalają jednocześnie uzyskać na górze powierzchnię prawie albo całkowicie poziomą.

To jedna z podstawowych zalet tarasu wentylowanego.

Jak działa taras wentylowany

Jaki spadek tarasu? Szybka odpowiedź

Jeżeli potrzebujesz tylko krótkiej odpowiedzi:

Podłoże, warstwa spadkowa i hydroizolacja: Zalecany spadek wynosi najczęściej 1,5–2%.

Gotowa powierzchnia tarasu wentylowanego: Może być ukradzona praktycznie poziomo.

Gotowa powierzchnia (szybszy spływ wody): Jeśli zależy Ci na przyspieszeniu odpływu wody z samych płyt, zastosuj spadek około 1–2%.

Kierunek spadku: Należy go skierować do odwodnienia, odpływu lub na zewnątrz – od budynku.

Najważniejsza zasada brzmi:

W tarasie wentylowanym spadek potrzebny do odprowadzania wody wykonujemy przede wszystkim na warstwie znajdującej się pod tarasem. Gotowa powierzchnia płyt nie musi powtarzać tego spadku.

Ile to jest 1% spadku?

To bardzo proste.

1% spadku oznacza 1 cm różnicy wysokości na 1 metrze.

Wartość spadku przelicza się w następujący sposób:

  • Spadek 0,5% = 0,5 cm (5 mm) różnicy wysokości na metr
  • Spadek 1% = 1 cm (10 mm) różnicy wysokości na metr
  • Spadek 1,5% = 1,5 cm (15 mm) różnicy wysokości na metr
  • Spadek 2% =; 2 cm (20 mm) różnicy wysokości na metr
  • Spadek 3% = 3 cm (30 mm) różnicy wysokości na metr

Dla różnych głębokości tarasu:

Dla głębokości 2 metrów:

  • 0,5% = 10 mm
  • 1% = 20 mm
  • 1,5% = 30 mm
  • 2% = 40 mm
  • 3% & = 60 mm

Dla głębokości 3 metrów:

  • 0,5% = 15 mm
  • 1% = 30 mm
  • 1,5% = 45 mm
  • 2% = 60 mm
  • 3% = 90 mm

Dla głębokości 5 metrów:

  • 0,5% = 25 mm
  • 1% = 50 mm
  • 1,5% = 75 mm
  • 2% = 100 mm
  • 3% = 150 mm

Przykład: taras o głębokości 4 metrów Jeśli taras ma 4 metry głębokości, różnica wysokości wyniesie:

  • Prze spadku 1%: 4 cm (40 mm)
  • Przy spadku 1,5%: 6 cm (60 mm)
  • Przy spadku 2%: 8 cm (80 mm)
  • Przy spadku 3%: 12 cm (120 mm)

Ta różnica wysokości ma kluczowe znaczenie przy późniejszym doborze odpowiedniej wysokości wsporników.

Dlaczego podłoże pod tarasem musi mieć spadek?

Woda opadowa przedostaje się przez otwarte szczeliny pomiędzy płytami lub deskami i trafia na warstwę znajdującą się poniżej nawierzchni.

Od tego momentu musi mieć możliwość odpłynięcia:

  • poza taras,
  • do rynny,
  • do wpustu,
  • do odwodnienia liniowego,
  • albo do innego zaprojektowanego punktu odbioru wody.

Dlatego powierzchnia znajdująca się pod tarasem wentylowanym nie powinna tworzyć niekontrolowanych zagłębień, w których woda będzie stale zalegać.

W systemach balkonowych i tarasowych jako typową wartość warstwy spadkowej przyjmuje się około 1,5–2%. Takie wartości wskazuje również Schlüter dla konstrukcji z nawierzchniami układanymi bez trwałego połączenia z podłożem.

W którą stronę powinien być wykonany spadek tarasu?

Spadek powinien prowadzić wodę do zaprojektowanego systemu odwodnienia.

Przy prostym tarasie znajdującym się przy budynku najczęściej oznacza to:

od budynku → w kierunku zewnętrznej krawędzi tarasu.

Nie należy wykonywać spadku w kierunku:

  • ściany budynku,
  • drzwi tarasowych,
  • elementów elewacji,

jeżeli nie ma tam specjalnie zaprojektowanego odwodnienia.

W przypadku balkonów, dachów i większych tarasów sytuacja może wyglądać inaczej. Woda może być kierowana np. do:

  • wpustu dachowego,
  • odwodnienia liniowego,
  • rynny,
  • kilku punktów odpływowych.

Wtedy warstwa spadkowa może mieć kilka płaszczyzn kierujących wodę do określonych miejsc.

Schemat cyrkulacji powietrza i odprowadzania wody w systemie tarasu wentylowanego.

A jaki spadek powinny mieć same płyty tarasu wentylowanego?

I tutaj pojawia się najważniejsza różnica pomiędzy tarasem wentylowanym a tradycyjnym tarasem klejonym.

Płyty tarasu wentylowanego mogą być ułożone poziomo

Płyty nie muszą odprowadzać całej wody po swojej górnej powierzchni aż do krawędzi tarasu.

Między płytami pozostają otwarte szczeliny.

Woda:

spada na płytę → przemieszcza się do szczeliny → przechodzi pod taras → odpływa po warstwie spadkowej znajdującej się poniżej.

Dlatego system wsporników pozwala wykonywać poziomą powierzchnię użytkową nad nachylonym podłożem. Tak właśnie opisywana jest podstawowa funkcja podniesionych systemów wspornikowych również przez innych producentów systemów tego typu.

Skoro można zrobić powierzchnię poziomą, dlaczego zalecamy 1–2%?

Ponieważ czym innym jest odprowadzenie wody z konstrukcji tarasu, a czym innym szybkie wysychanie górnej powierzchni płyt.

Taras wentylowany może prawidłowo odprowadzać wodę pod płytami nawet wtedy, gdy nawierzchnia jest pozioma.

Jeżeli jednak płyta jest całkowicie pozioma, po intensywnym deszczu na jej powierzchni mogą przez pewien czas pozostawać:

  • pojedyncze krople,
  • cienka warstwa wody,
  • niewielkie lokalne zastoiska wynikające z tolerancji powierzchni płyty.

Dlatego w naszych realizacjach zalecamy niewielki spadek gotowej nawierzchni rzędu około 1–2%, jeżeli warunki projektu pozwalają go zastosować. Obecne zalecenie DD Group również wskazuje zakres 1–2% dla powierzchni tarasu wentylowanego.

Taki spadek:

  • jest niewielki,
  • zazwyczaj nie przeszkadza podczas użytkowania,
  • pomaga wodzie szybciej opuścić powierzchnię płyty,
  • ogranicza kierowanie wody w stronę elewacji i stolarki.

Czy 1% wystarczy?

W wielu przypadkach 1% jest bardzo dobrym kompromisem dla gotowej nawierzchni tarasu wentylowanego.

Oznacza to tylko:

1 cm różnicy poziomu na każdy metr długości.

Dla tarasu o głębokości 4 m:

4 m × 1% = 4 cm różnicy wysokości.

Powierzchnia pozostaje wizualnie niemal pozioma, a jednocześnie woda łatwiej przesuwa się w założonym kierunku.

Nie należy jednak mylić tego z warstwą pod tarasem. Dla powierzchni odpowiadającej za właściwe odwodnienie konstrukcji częstym rozwiązaniem jest 1,5–2%.

Czy 2% spadku to dużo?

Nie.

2% oznacza 2 cm różnicy wysokości na 1 metrze.

Na krótkim odcinku jest to niewielkie nachylenie.

Ale na dużym tarasie różnica zaczyna być znacząca.

Przykładowo:

Taras o głębokości 5 m

2% × 5 m = 10 cm różnicy wysokości

Taras o głębokości 8 m

2% × 8 m = 16 cm różnicy wysokości

Taras o długości 10 m

2% × 10 m = 20 cm różnicy wysokości

Dlatego na dużych powierzchniach trzeba zwrócić uwagę nie tylko na procent spadku, ale również na całkowitą różnicę wysokości pomiędzy najwyższym i najniższym punktem.

Ma to bezpośrednie znaczenie przy doborze zakresów regulacji wsporników.

Jak obliczyć spadek tarasu?

Można zastosować prosty wzór:

różnica wysokości = długość × spadek

Przy czym procent trzeba zamienić na wartość dziesiętną.

Przykład

Taras ma:

6 metrów długości

a projektowany spadek:

2%

Obliczenie:

6 m × 0,02 = 0,12 m

czyli:

12 cm

Pomiędzy początkiem i końcem podłoża występuje więc 12 cm różnicy poziomu.

Jak sprawdzić istniejący spadek tarasu?

Jeżeli znamy różnicę wysokości pomiędzy dwoma punktami, możemy obliczyć procent spadku.

Wzór:

spadek [%] = różnica wysokości / długość × 100

Przykład:

  • długość: 4 m,
  • różnica wysokości: 8 cm = 0,08 m.

0,08 / 4 × 100 = 2%

Czyli istniejące podłoże ma spadek 2%.

Jak policzyć spadek tarasu?

Dwa wzory:

znam procent:

długość × spadek = różnica wysokości

znam różnicę wysokości:

różnica wysokości ÷ długość × 100 = spadek %

5 zasad, dzięki którym płyty tarasowe na wspornikach nie będą pękać.

Największa zaleta wsporników: pozioma nawierzchnia nad podłożem ze spadkiem

Załóżmy, że mamy taras o długości 5 m.

Podłoże wykonano ze spadkiem:

2%

czyli pomiędzy początkiem i końcem występuje:

10 cm różnicy wysokości.

Gdybyśmy przykleili płytki bezpośrednio do tej powierzchni, gotowa nawierzchnia również miałaby około 2% spadku.

Przy tarasie wentylowanym możemy zastosować wsporniki o różnych wysokościach:

niski wspornik → wyższy → wyższy → wyższy → najwyższy

i w ten sposób skompensować różnicę poziomu podłoża.

Na dole:

2% spadku → woda odpływa

Na górze:

0–1% → komfortowa powierzchnia użytkowa

To właśnie jedna z istotnych przewag technologii regulowanych wsporników.

Jaka jest minimalna wysokość tarasu wentylowanego na wspornikach?

Czy wspornik może stać na pochyłym podłożu?

Tak, ale wraz ze wzrostem spadku coraz większe znaczenie ma prawidłowe ustawienie wspornika i podparcie płyty.

Przy niewielkich spadkach korekta może być bardzo mała.

Przy większym nachyleniu wykorzystuje się odpowiednie:

  • podkładki wyrównujące,
  • głowice samopoziomujące,
  • korektory nachylenia podstawy.

W systemach DD Group głowice samopoziomujące służą właśnie do uzyskania poziomej nawierzchni nad podłożem wykonanym ze spadkiem. Dla niewielkich spadków poniżej około 2% najczęściej nie jest konieczne stosowanie pełnej głowicy samopoziomującej; przy większych wartościach staje się ona znacznie bardziej przydatna.

→ Frequently asked questions (FAQ)

Montaż i poziomowanie płyt ceramicznych na wspornikach tarasowych

Co się dzieje ze wspornikiem na dużym spadku?

Wyobraźmy sobie podłoże ze spadkiem 5%.

Jeżeli postawimy zwykły wspornik bez korekcji, jego podstawa będzie ustawiona zgodnie z nachyleniem podłoża.

Przy wysokich konstrukcjach zależy nam natomiast na tym, aby wspornik pracował możliwie osiowo.

Dlatego przy większych spadkach stosuje się korektor nachylenia podstawy, który pozwala ustawić wspornik w prawidłowej pozycji.

W systemie MAX dostępny korektor podstawy umożliwia kompensację nachylenia od 0 do 8%; można go również łączyć z rozwiązaniami samopoziomującymi.

Spadek podłoża 2%, nawierzchnia 0% – czy woda będzie odpływać?

Tak.

To właśnie jedna z podstawowych zasad tarasu wentylowanego.

Woda nie musi podróżować po powierzchni wszystkich płyt aż do krawędzi tarasu.

Przechodzi przez szczeliny pomiędzy płytami, następnie trafia na znajdującą się poniżej powierzchnię ze spadkiem i odpływa po niej.

Dlatego bardzo ważne są otwarte szczeliny pomiędzy elementami nawierzchni.

Fuga lub szczelina na tarasie zewnętrznym - jak dobrać odpowiednią szerokość?

Taras wentylowany nie wykorzystuje tradycyjnej zamkniętej fugi. Otwarte szczeliny umożliwiają wodzie przejście do przestrzeni pod nawierzchnią. DD Group opisuje tę zasadę również w materiale dotyczącym fug w tarasie wentylowanym.

Dlaczego mimo spadku na płycie mogą pozostawać krople wody?

To częste pytanie użytkowników:

„Mam spadek 2%, a mimo to na płycie zostało trochę wody. Czy taras został wykonany źle?”

Niekoniecznie.

Płyta nie jest idealnie matematyczną płaszczyzną.

Na zachowanie wody wpływają między innymi:

  • faktura powierzchni,
  • lokalne nierówności,
  • napięcie powierzchniowe wody,
  • krawędzie płyty,
  • zabrudzenia,
  • ilość opadów.

Dlatego nawet na pochylonej płycie mogą pozostać pojedyncze krople lub niewielkie ilości wody.

Spadek pomaga odprowadzać wodę, ale nie oznacza, że po deszczu każda płyta natychmiast stanie się całkowicie sucha.

Obecna strona DD Group również zwraca uwagę na zjawisko napięcia powierzchniowego i wolniejsze wysychanie wody przy krawędziach elementów.

5 powodów dlaczego woda po deszczu zalega na tarasie

Czy większy spadek zawsze oznacza lepsze odprowadzanie wody?

Nie ma potrzeby zwiększania spadku bez uzasadnienia.

Jeżeli do prawidłowego odwodnienia wystarcza 1,5–2%, zwiększenie go np. do 4–5% powoduje znacznie większą różnicę wysokości, którą później trzeba skompensować konstrukcją.

Na tarasie o długości 5 m:

  • 1% = 5 cm,
  • 2% = 10 cm,
  • 3% = 15 cm,
  • 5% = aż 25 cm.

Dlatego większy spadek nie zawsze oznacza lepszy projekt.

Trzeba znaleźć równowagę pomiędzy:

  • skutecznym odwodnieniem,
  • wysokością konstrukcji,
  • dostępną przestrzenią przy drzwiach,
  • zakresem regulacji wsporników,
  • komfortem gotowej nawierzchni.

Co jest ważniejsze: spadek czy odpływ?

Obie rzeczy muszą ze sobą współpracować.

Sam spadek nie rozwiąże problemu, jeżeli na jego końcu woda nie ma gdzie odpłynąć.

Możemy wykonać idealne 2%, ale jeżeli:

  • odpływ jest niedrożny,
  • krawędź została zamknięta,
  • obróbka blacharska blokuje wodę,
  • podłoże posiada lokalne zagłębienie,
  • wpust znajduje się wyżej niż otaczająca powierzchnia,

woda nadal może zalegać.

Dlatego projektując taras należy myśleć o całej drodze wody:

OPAD

SZCZELINY

HYDROIZOLACJA / PODŁOŻE

SPADEK

ODPŁYW

Nie tylko o jednej wartości procentowej.

Spadek przy drzwiach tarasowych

Szczególnej uwagi wymaga strefa przy:

  • drzwiach balkonowych,
  • drzwiach przesuwnych,
  • dużych przeszkleniach,
  • elewacji.

Woda nie powinna być kierowana w stronę stolarki.

Dlatego podłoże powinno prowadzić ją od budynku albo do właściwie zaprojektowanego odwodnienia.

Przy niskich progach stosuje się również rozwiązania odwodnienia liniowego. W rozwiązaniach systemowych dla balkonów i tarasów odwodnienie przy drzwiach jest traktowane jako osobny detal konstrukcyjny.

Niwelowanie spadku podłoża za pomocą regulowanych wsporników tarasowych.

Czy taras wentylowany może być całkowicie poziomy?

Trzeba odpowiedzieć precyzyjnie:

Gotowa powierzchnia użytkowa – tak.

Płyty tarasowe na regulowanych wspornikach mogą zostać wypoziomowane.

Podłoże odpowiedzialne za odprowadzenie wody – nie powinno być wykonane bez zaplanowanego odwodnienia.

Woda, która przedostanie się pod taras, musi mieć możliwość odpływu.

To rozróżnienie jest kluczowe.

Nie należy więc mówić:

„Taras wentylowany nie potrzebuje spadku.”

Znacznie poprawniej jest powiedzieć:

„Taras wentylowany pozwala wykonać poziomą nawierzchnię nad podłożem posiadającym spadek odprowadzający wodę.”

Taras klejony a taras wentylowany – różnica w spadku

Taras klejony

Płytka jest trwale przyklejona do znajdującej się poniżej warstwy.

Woda musi odpłynąć przede wszystkim po powierzchni okładziny.

Dlatego powierzchnia płytek powtarza zaprojektowany spadek tarasu.

Taras wentylowany

Płyty znajdują się nad podłożem.

Pomiędzy nimi pozostają otwarte szczeliny.

Woda może przejść pod nawierzchnię, a właściwe odwodnienie odbywa się na niższym poziomie.

Dzięki temu możemy rozdzielić:

spadek odwodnienia

od

poziomu powierzchni, po której chodzimy.

To jedna z największych zalet technologii wsporników regulowanych.

Porównanie przekrojów:

TARAS KLEJONY

płyta ↘

klej ↘

podłoże ↘

wszystko 2%

Płyty tarasowe ułożone na woreczkach z zaprawą podbudowa tarasu

TARAS WENTYLOWANY

płyta ───

wsporniki różnej wysokości

podłoże ↘ 2%

Taras wentylowany z płyt gresowych na regulowanych wspornikach

Krok 1. Ustal miejsce odprowadzenia wody

Najpierw określ:

  • krawędź tarasu,
  • rynnę,
  • wpust,
  • odwodnienie liniowe.

Bez tego nie wiemy jeszcze, w którą stronę projektować spadek.

Krok 2. Zaprojektuj spadek podłoża

Najczęściej będzie to około:

1,5–2%.

Dokładną konstrukcję i odwodnienie należy oczywiście dostosować do konkretnego projektu.

Krok 3. Ustal docelowy poziom gotowego tarasu

Najczęściej punktem odniesienia będzie:

  • próg drzwi,
  • poziom podłogi w pomieszczeniu,
  • krawędź elewacji,
  • poziom sąsiedniej nawierzchni.

Krok 4. Zdecyduj o spadku gotowej nawierzchni

Możliwe jest:

  • wypoziomowanie powierzchni,
  • albo pozostawienie niewielkiego spadku, np. około 1%.

Krok 5. Oblicz wysokości wsporników

Przy spadku podłoża każdy kolejny rząd wsporników będzie posiadał nieco inną wysokość.

Jaka jest minimalna wysokość tarasu wentylowanego na wspornikach?

Najczęstsze błędy związane ze spadkiem tarasu

Brak rozróżnienia pomiędzy podłożem a nawierzchnią

To najczęstszy błąd.

Spadek hydroizolacji i spadek płyt nie muszą być takie same.

Spadek w kierunku budynku

Woda trafia wtedy w najbardziej wrażliwą strefę – elewację i stolarkę.

Brak miejsca na odpływ

Spadek istnieje, ale na jego końcu znajduje się bariera.

Projektowanie procentów bez policzenia centymetrów

2% wydaje się niewielkie.

Ale na 10 m oznacza już 20 cm różnicy wysokości.

Nieuwzględnienie spadku przy doborze wsporników

Jeżeli jeden koniec tarasu wymaga wspornika 50 mm, przy podłożu o spadku 2% drugi koniec 5-metrowego tarasu może wymagać już około 150 mm, jeżeli gotowa nawierzchnia ma pozostać pozioma.

Próba usunięcia każdej kropli za pomocą dużego spadku

Niewielka ilość wody pozostająca na fakturze płyty nie musi oznaczać błędu konstrukcyjnego.

Podsumowanie – ile procent spadku powinien mieć taras?

Dla podłoża odpowiedzialnego za odprowadzenie wody najczęściej przyjmuje się około 1,5–2%, czyli:

1,5–2 cm na każdy metr długości. Takie wartości występują również w systemowych rozwiązaniach balkonowych i tarasowych przeznaczonych do odprowadzania wody.

W przypadku tarasu wentylowanego na wspornikach nie oznacza to jednak, że gotowa powierzchnia płyt musi posiadać identyczny spadek.

Możemy mieć:

PODŁOŻE

2%

i jednocześnie:

GOTOWĄ NAWIERZCHNIĘ

0–1%

Regulowane wsporniki kompensują różnicę wysokości.

Jeżeli zależy nam również na szybszym odpływie wody z samej powierzchni płyt, można pozostawić niewielki spadek nawierzchni – w naszych zaleceniach najczęściej około 1–2%.

Najważniejsze jest jednak nie samo „ile procent”, ale zapewnienie całej drogi odpływu:

szczelina → podłoże ze spadkiem → odpływ.

Jaki jest prawidłowy spadek tarasu?

Dla warstwy odpowiadającej za odprowadzenie wody najczęściej przyjmuje się około 1,5–2%, czyli 1,5–2 cm różnicy wysokości na metr długości.

Ile to jest 1% spadku na tarasie?

1% oznacza 1 cm różnicy wysokości na 1 metrze długości.

Ile to jest 2% spadku?

2% oznacza 2 cm różnicy wysokości na każdy metr. Na tarasie długości 5 m będzie to 10 cm różnicy poziomu.

Czy spadek 1% wystarczy na tarasie?

Dla gotowej powierzchni tarasu wentylowanego 1% może być wystarczającym niewielkim nachyleniem pomagającym wodzie opuszczać powierzchnię płyt. Dla podłoża odpowiadającego za właściwe odwodnienie często stosuje się około 1,5–2%.

Czy taras wentylowany musi mieć spadek?

Podłoże musi zapewniać odprowadzenie wody, natomiast gotowa nawierzchnia tarasu wentylowanego może być praktycznie pozioma. Woda przechodzi przez otwarte szczeliny pomiędzy płytami i odpływa po powierzchni znajdującej się poniżej.

Czy płyty na wspornikach mogą leżeć poziomo?

Tak. Regulowane wsporniki umożliwiają wykonanie poziomej powierzchni nad podłożem posiadającym spadek. Jest to jedna z podstawowych zalet tej technologii.

Czy spadek tarasu powinien być od budynku?

Jeżeli odwodnienie znajduje się na zewnętrznej krawędzi tarasu – tak. Woda powinna być kierowana od ściany i stolarki. Jeżeli projekt przewiduje wpust lub odwodnienie liniowe w innym miejscu, spadek należy skierować właśnie do niego.

Czy 2% spadku jest widoczne?

Na krótkich odcinkach jest to niewielkie nachylenie, ale przy dużym tarasie różnica wysokości staje się znacząca. Na długości 5 m spadek 2% daje 10 cm różnicy poziomu.

Dlaczego woda pozostaje na płytach mimo spadku?

Wpływają na to między innymi faktura i tolerancje powierzchni płyty oraz napięcie powierzchniowe wody. Pojedyncze krople po opadach nie oznaczają automatycznie, że taras został wykonany nieprawidłowo.

Czy można zrobić podłoże ze spadkiem 2%, a płyty poziomo?

Tak. To typowa możliwość w systemie tarasu wentylowanego. Wsporniki posiadają różne wysokości i kompensują spadek znajdującego się pod nimi podłoża.