Jak Zainstalować Deski Kompozytowe Na Regulowanych Wspornikach

Regulowane wsporniki rozwiązują ten problem, oddzielając wykończoną powierzchnię tarasu od wszelkiego spadku lub nierównego podłoża, które znajduje się pod spodem. Jako producent regulowanych wsporników współpracujący bezpośrednio z wykonawcami tarasów, generalnymi wykonawcami i instalatorami komercyjnymi, widzimy z pierwszej ręki, jak odpowiedni system wsparcia zamienia nieregularną płytę patio lub dach wielospadowy w płaski, samoodwadniający się taras, który pozostaje stabilny pod ruchem pieszym.

Osiągnięcie tego rezultatu wymaga traktowania wsporników, podkonstrukcji i desek kompozytowych jako zintegrowanego systemu. Oto jak zaplanować, rozplanować i zbudować taras kompozytowy na regulowanych wspornikach, który nie będzie się uginał, skrzypiał ani zatrzymywał wody.

Podczas gdy płyty tarasowe często spoczywają bezpośrednio na głowicach wsporników z zaczepami dystansowymi, deski kompozytowe wymagają ciągłego liniowego podparcia, aby zapobiec pełzaniu, sprężynowaniu lub wyginaniu się pod obciążeniem. Oznacza to, że niemal zawsze budujesz siatkę opartą na wspornikach z użyciem legarów aluminiowych lub stalowych albo wysokiej jakości, odpornych na gnicie ram, do których mocowane są klipsy kompozytowe.

Każda budowa ma określony budżet wysokości. Na tarasie na dachu wysokość wykończonego tarasu jest zdeterminowana przez progi drzwiowe i wysokość attyki.

Zmapuj podłoże przed zamówieniem komponentów:

1. Ustal wysokość odniesienia (zwykle próg drzwi minus grubość deski, wysokość legara i profil głowicy wspornika).
2. Zmierz odległość w dół do podłoża w najwyższym i najniższym punkcie na całym przebiegu.
3. Określ zakres wysokości wsporników.

Jeśli w najwyższym punkcie potrzebny jest wspornik o wysokości 1,5 cala, a najniższy punkt opada do 6 cali, sprawdź, czy wybrana linia wsporników pokrywa ten zakres bezproblemowo. Na naszej linii produkcyjnej projektujemy wsporniki teleskopowe z nakładającymi się pasami regulacji między poziomami wysokości. To nakładanie daje ekipie margines bezpieczeństwa na budowie: jeśli podkład betonowy zapadnie się o dodatkowe trzy czwarte cala poniżej poziomu wskazanego na rysunkach, można podkręcić kołnierz w górę bez konieczności zatrzymywania prac i czekania na wyższe przedłużki.

Podłoża mają spadek dla odprowadzania wody. Jeśli wspornik leży płasko na spadzistej membranie, jego głowica przechyla się, tworząc ukośny punkt styku z legarem. Szukaj wsporników z samopoziomującymi głowicami lub regulowanymi podstawami kompensującymi nachylenie, które korygują spadki od 0% do 5%. Utrzymanie pionu trzonu wspornika zapewnia, że obciążenia pionowe przenoszą się prosto do podstawy, zapobiegając bocznemu przesuwaniu lub zmęczeniu połączeń w czasie.

Zobacz również: Korektor nachylenia MAX 8%

Sposób, w jaki legar spoczywa na wsporniku, decyduje o tym, czy taras będzie sprawiał wrażenie solidnego, czy pustego w dotyku.

• Wieszaki i gniazda legarów: Stosuj głowice wsporników zaprojektowane ze zintegrowanymi gniazdami legarów lub górnymi uchwytami. Utrzymują one aluminiowe lub kompozytowe profile ramowe ściśle, bez zaciskania, zapobiegając skręcaniu się legara.
• Mocowanie: Mocuj legary bezpośrednio do głowicy wspornika za pomocą wkrętów zatwierdzonych przez producenta lub użyj zatrzaskowych uchwytów gniazdowych, które pozwalają na niewielkie ruchy termiczne, jednocześnie blokując pionowe podnoszenie.
• Podkładki akustyczne i antywibracyjne: Podkładki gumowe o wysokiej gęstości umieszczone między głowicą wspornika a legarem tłumią hałas kroków. Na użytkowanych dachach ten jeden szczegół zapobiega przenoszeniu drgań od chodzenia do pomieszczeń poniżej.

Upewnij się, że beton lub membrana są czyste i wolne od ostrych zanieczyszczeń. Na wrażliwych membranach dachowych jednorodnych lub zgrzewanych palnikiem połóż ochronne podkładki pod każdą podstawę wspornika. Zapobiega to przecieraniu się krawędzi płyty podstawy w hydroizolację przez lata mikroruchów.

Ustaw pierwszy wspornik w krytycznym punkcie odniesienia, zazwyczaj bezpośrednio przed drzwiami wejściowymi, pozostawiając odpowiedni prześwit na odprowadzanie wody poniżej progu. Rozciągnij napięte linie sznurkowe w poprzek terenu w obu kierunkach, wyznaczające górną powierzchnię legarów.

Ustaw wsporniki obwodowe i umieść zewnętrzne legary. Obróć ręcznie pierścienie regulacyjne, aby zrównać legary z linią sznurka. Poziomica laserowa znacznie ułatwia ten etap, ale dodatkowe sprawdzenie długą poziomicą zapewni, że nie będziesz walczyć z drobnymi wygięciami legarów.

Umieść pozostałe wsporniki w siatce wewnętrznej zgodnie z układem legarów. Obracaj każdą głowicę wspornika, aż uzyska pełny, solidny kontakt ze spodem konstrukcji.

Gdy siatka legarów jest wypoziomowana, przejdź po niej. Jeśli którykolwiek wspornik obraca się swobodnie lub kołysze, nie przenosi obciążenia. Dopasuj pierścienie wysokości, aż każdy punkt styku będzie stabilny, następnie zablokuj pierścienie blokujące lub tuleje blokujące, aby unieruchomić gwinty w miejscu.

Gdy rama legarów jest sztywna i wypoziomowana, montaż desek przebiega podobnie jak w standardowej konstrukcji tarasu kompozytowego, z kilkoma kluczowymi zasadami dotyczącymi zespołów wspieranych na wspornikach.

Materiał kompozytowy rozszerza się i kurczy na swojej długości wraz ze zmianami temperatury.

• Szczeliny między deskami: Zawsze pozostaw szczelinę określoną przez producenta desek w zależności od temperatury otoczenia podczas montażu. Deska ułożona w rześki poranek przy 45°F znacznie się rozszerzy w letnie popołudnie przy 90°F.
• Odstępy obwodowe: Pozostaw co najmniej ćwierć cala szczeliny między końcami desek a każdą solidną ścianą murowaną, progiem drzwiowym lub attyką. Nigdy nie mocuj desek kompozytowych na sztywno do stałej konstrukcji.

Zobacz również: Wspornik Clever Level 80-200 mm, 3 mm pod płyty i legary

Przestrzeń pod tarasem montowanym na wspornikach to jego największa zaleta użytkowa. Woda swobodnie odpływa przez szczeliny między deskami, spada na podłoże i spływa w kierunku wpustów i odpływów bez przeszkód ze strony ciągłych legarów.

Utrzymuj obrzeża otwarte lub stosuj perforowane listwy wentylacyjne, aby powietrze krążyło pod tarasem. Ciągły przepływ powietrza zapobiega gromadzeniu się ciepła pod deskami i powstrzymuje stagnującą wodę przed tworzeniem pleśni na płycie.